|
رَبَّنَا ظَلَمْنَا أَنفُسَنَا وَإِن لَّمْ تَغْفِرْ
لَنَا وَتَرْحَمْنَا لَنَكُونَنَّ
مِنَ
الْخَاسِرِينَ
سوره
اعراف آيه
23 دمی
با خدا
خدايا
ما خواب آلودگانی هستيم كه در تاريكی زندگی می كنيم
، چشمان ما را پيش از آن كه كاملا نابينا گردد ، به
سوی روشنايی ها هدايت فرما و بيداران
ما را به حرکت وادار و فعالان ما را انديشه و اخلاص
بخش و مخلصان ما را همدلی و همدلان ما را صبوری عطا
فرما .
خدايا
به
ما چنان شجاعتی ببخش كه از ديدن چهره واقعی خويش
سكته نكنيم و عنايتی فرما تا چهره ای داشته باشيم كه
نخواهيم با رنگ و لعاب و دروغ و دغل آن را از خود و
ديگران پنهان كنيم
.
خدايا
به شخصيت ما ذره ای تحول بخش و اين تحول كوچك را
سرآغازی
برای تحولات وسيع تر قرار ده
.
خدايا
ما از فرو ريختن آبشار عمر در لابه لای کوير بيحاصلی
های رنگارنگ نجات ده .
خدايا
ما را از اسارت در روابط و زندگی های تمسخر آميز
نجات ده
و به ما جديتی بخش كه معنای واقعی زندگی را
حس كنيم .
و ما را از وارد شدن به بازی های كودكانه كه
سرگرمی روزانه همگان است ، در امان
دار .
خدايا
كمی
از پرتوهايی كه بر دل
پيامبرانت تاباندی ، بر دلهای تاريك ما نيز بتابان
تا گوشه ای از چشم اندازهايی كه در برابر آنان گشوده
شد ، بر ما نيز نمايان گردد
.
خدايا
پرده ای از اسراری كه بر آنان فاش نمودی بر ما نيز
فاش ساز و از جرعه هايی كه در جان و روان اوليايت
فرو ريختی ما را نيز سيراب گردان . خدايا ما را از
زندگی ای كه بذرهايش هوس و خشونت و حاصلش جان كندن
است رهايی بخش و از عظمت های پوشالی برحذر دار و جسم
و جانمان را از پوچی و پوكی و پليدی نجات ده
.
ای
مهربان !
قايق سرگردان زندگی ما را كه لحظه به لحظه مسير خود
را گم می كند و با هر نسيمی از جا كنده می شود
،
نيرومند ساز تا از گردابهای سهمگين به سلامت
بگذريم
و با امواج ملايم الطاف و عنايات خويش ما را
به ساحل امن رهنمون باش .
ای
خدای بزرگ !
تو گشاينده هر تنگنايی ، زندانهای جسم و جان و زمان
و مكان را در هم ريز و ما را به فضای آزاد انسانی
رهنمون ساز و از فضاهای خفقان آور خودخواهی ها و
جهالت ها و سركشی ها و بی بصيرتی و بی وفايی
نامردمان به ساحت قدس جبروت و محفل كروبيان و مقربان
خويش واصل گردان .
خدايا
ما بندگان بسيار كوچك تو هستيم . با روياهای بزرگ و
تلاشهای فراوان و هياهوی بسيار به هزار شگرد دست می
زنيم ، تا با چنگ و دندان چيزهايی كسب كنيم ، اما
هميشه دستهايمان تهی است و با همه زرنگی ، روز به
روز واپس می رويم و خود نمی دانيم . خدايا نادانی
هايمان را به ما نشان ده .
خدايا
به دشمنان ما انصاف و به
دوستانمان گذشت و تحمل بخش و به
دينداران ما را در گذر از اسارت ظواهر دينی به عشق و
دلدادگی ات
رهنمايی فرما .
خدايا
به پول پرستان بی روح و بی انديشه ما ، ذره ای ايمان
و آگاهی و مروت و گذشت عطا فرما .
خدايا
به عالم نمايان ما علم و آگاهی و فضيلت و به علمای
ما حركت و پويايی و شجاعت و جامعيت بخش
خدايا
از بزرگی و عظمت آجرها و مناره ها و ساختمانهای
مساجد بكاه و بر معنويت و جاذبه و شور و حماسه و
غيرت اهالی آنها بيفزا و مردمان را بيدار كن تا دين
را در ميان آجرها و گلدسته ها مجويند و كلبه گلی
فاطمه و مسجد كوچك علی را از ياد مبرند . خدايا دين
پاكت را از شر كسانی را كه اين دين را بازيچه ای
برای سرگرمی و تجارت ساخته اند ، در امان دار و به آنان
بفهمان كه حقيقتا دين ندارند . به كسانی كه دين از
پوست بدنشان و چهره و ادعای بلندشان فراتر نمی رود ،
بفهمان كه دين خداترسی و فروتنی و عدالت و گذشت و
محبت و خيرخواهی و شفقت و از خودگذشتگی و خردورزی
است .

خدايا
به كسانی كه قمه می زنند بفهمان كه اين شمشيرها را
بر سر يزيديان زمان فرود آورند ، نه بر سر
ياران حسين بن علی و به كسانی كه تنها با كيك و
شيرينی و چراغانی منتظر ظهور آخرين ذخيره آسمانی تو
هستند ، الهام فرما كه با تمام دل و جان و با همه
انديشه و با همه وجود خويش ، شمشيری از عقل و دانايی
و شجاعت و جسارت اين زمانی مهيا كنند و هر لحظه
آماده رسيدن فرمان مهدی (ع) باشند . مبادا به هنگام
ظهور از قافله عقب بمانند و همچنان به نقل و شيرينی
سرگرم شوند . مبادا آن بزرگ
مرد تاريخ ،
زمانی بيايد كه همه در خواب های رنگی خود كشك
حماقت می سابند و جز فريب و ريا و تناسايی هيچ نمی
دانند و نمی توانند خود را از زنجيرهای كار و كسب و
تجارت رهايی بخشند .
خدايا
بی دينان ما را آگاهی بی عقده و معرفت بی كينه عطا
فرما و آنان را از تعميم های ناشيانه و برداشتهای
عجولانه پاس دار و به آنان
نشان ده كه دين چيزی نيست به جز زيبايی دوستی و
حقيقت خواهی و عدالت محوری و منطق گرايی و خردباوری
و خدمت به همه انسانهای عالم در محور جاذبه ربوبی .
خدايا به آنان كه آيين تو را حماقت و بلاهت می
انگارند الهام فرما كه كليد گنجينه همه خردها در
خزانه توست و نيايش و پرستش تو عين خردورزی و
فرهيختگی است .
پروردگارا
!
گوشه هايی از سيمای پرجاذبه دين و آيين خود را به بی
دينان نشان ده و ذره ای از جمال جاودانه ات را بر
آنان نمايان ساز تا بدانند كه بيهوده خودكشی می كنند
و آب در هاون می كوبند و بر بادها گره می زنند و ناشيانه
و بی مهابا به خرافه ها و حماقت ها
و تصاوير زشتی حمله می كنند كه هيچ نسبتی با رسولان
بزرگ تو و آيين آسمانی تو ندارد .
خدايا
به
كسانی كه در عرصه بيهودگی قلم و قدم می زنند و گاهی
خورشيد تو را دود اندود می كنند و آيينه های تو را
گل آلود می سازند و ستارگانت را خاموش می سازند ،
روشنايی ای عطا كن تا با خويشتن نستيزند و بر سر و
روی جان و جانان خويش شمشير نكشند .
خدايا
كشتی شكسته ما كم كم به ساحل آرامش تو نزديك می شود
. ما سالها در همسايگی ات بوديم و همه هدايای تو را
از ياد برديم و تنبلی ها و درماندگی ها و بدی ها
و
بدگمانی های خويش را در دفتر زيبای تقديرات
تو نوشتيم . كوله بارمان پر است از ندانم كاری و خبط
و خطاهای شگفت آور و اينك تحفه ای در خور مهمانی تو
نياورده ايم . تو كه هميشه با ما بودی و مهربانی
كردی ، همچنان
بالهای رحمتت را بر سر ما بگستران و از شعله های
دامن گستر دوزخ رهايی مان بخش
.
|